Check-up

Veel werkgevers bieden hun personeel jaarlijks een medische check-up aan, soms zelfs verplicht. De werknemers moeten een onderzoek ondergaan, om zeker te weten dat ze niet ziek zijn zonder het zelf te merken. Het is erg in, en slechts weinig werknemers schijnen te protesteren. Het is 'preventief'. 'Baat het niet, schaadt het niet'. Vaak refereert men aan de wintercontrole voor auto's: liever van tevoren even checken of alles in orde is, dan in de sneeuw wachten op de pechhulp. Wat klinkt dat toch logisch.

Maar dat is het niet. Iemand die zichzelf gezond voelt en geen reden heeft om zich zorgen te maken, heeft niks te zoeken bij een dokter. Laat die drukbezette dokters hun tijd besteden aan zieke mensen. Bovendien: als je zoekt, loop je altijd het risico dat je iets vindt...

Ik sprak laatst ene meneer Van P. Hij was een vrolijke, energieke man, in de kracht van zijn leven. Zijn 'betrokken en sociale' werkgever verlangde van hem een medische check-up. Er was iets afwijkends te zien aan het hart. Schrikken natuurlijk. Meer onderzoek. Ziekenhuizen. Scans. En jawel hoor: hypertrofische cardiomyopathie, een vrij zeldzame hartaandoening waar niets aan te doen is. De cardioloog stelde hem gerust: de meeste mensen hebben nergens last van. Sommige anderen hebben wel symptomen, en die symptomen kunnen dan met medicijnen worden bestreden. Meneer Van P. had geen symptomen.

Meneer Van P. wou een eigen bedrijf beginnen, en vroeg een arbeidsongeschiktheidsverzekering aan. Die werd hem geweigerd, vanwege de hypertrofische cardiomyopathie. Hij moest als zelfstandige in het ziekenfonds, maar kon geen aanvullende verzekeringen meer afsluiten. Hij wilde een verzekering afsluiten voor zijn bedrijfsauto, moest invullen of hem ooit een verzekering geweigerd was, meldde het verhaal over de arbeidsongeschiktheidsverzekering en kreeg zelfs problemen met zijn autoverzekering. Meneer Van P. heeft depressieve klachten en slaapt slecht.

Mensen zijn geen auto's.

Eric Kollen